Alweer 37 jaar werkt Anja van de Ruit (59) in de zorg. Sinds vijf jaar is zij verzorgende IG voor team west in Dordrecht (de wijken Sterrenburg, Krispijn, Crabbehof, Wielwijk en Zuidhoven). Voordat ze aan deze nieuwe uitdaging begon was zij helpende.
‘Verzorgende IG is gevarieerder en dat maakt het ook leuker. Ik doe nu ook het zwachtelen en de wond-, stoma-en katheterzorg. Er is zoveel bijgekomen. Heel leuk. Het leukste aan mijn werk vind ik om er toch iets van te maken ook al lijkt de situatie hopeloos en niet meer te redden. Cliënten hebben soms hele diepe wonden. Dan denk je: die blijft daarmee zitten, maar dan geneest het toch. Dat vind ik zo bijzonder aan mijn werk! Het geneest terwijl je het soms niet verwacht. Ik kan altijd terugvallen op mijn vaste collega’s. Ik zit ook wel eens met vragen, maar ik kan altijd bij ze terecht. Met je collega’s moet je het doen. Soms vallen er wel eens ZZP’ers in. Als ik daar geen gegevens van heb voel ik mij alleen en dan is het tobben als ik er niet uitkom.’
Keuze voor de zorg
‘Ik was 22 jaar toen ik begon. Ik ben grootgebracht door mijn oma. Het laatste stukje van haar leven heb ik haar verzorgd. Ik was toen nog een meisje. Het zat in mijn genen om te kiezen voor de zorg. Ik ben begonnen als huishoudelijk ondersteuner. Op een gegeven moment dacht ik: dit ga ik niet volhouden. Toen werd mij gevraagd om een cliënt te douchen. Vervolgens heb ik certificaten behaald en mocht ik nog meer doen. Zo is het steeds meer uitgebreid.’
‘Ik vind het digitale aan mijn werk minder leuk. Er komt steeds meer bij en ik ben er niet echt handig in. Ik ben een verzorgende IG geen ICT’er. Soms loop ik erop vast, maar dan vraag ik hulp en dan denk ik: weer iets geleerd. En dan wordt er tegen mij gezegd, het is niet zo moeilijk. Tja… dat is breien ook niet!
Werkoverleg
‘Wat ik wel mis zijn de werkoverleggen. Het wordt steeds opgeschoven. Nu is het één keer in de twee maanden als het niet afgezegd wordt. Vroeger was het één keer in de week. Cliënten bespreken, waar lopen we tegenaan, wat kunnen we daaraan doen. Nu gaat alles via het medewerkersportaal. Iedereen is zo druk dat je twee weken later een antwoord krijgt. Vroeger zat je gewoon bij elkaar om met elkaar tot een oplossing te komen. Nu worden er zoveel dingen vermeld op het portaal, dat er weleens overheen gekeken wordt.’
‘Aan de ene kant is digitaal handig om routes en rapportages in te kijken, maar aan de andere kant mis ik het contact met mijn collega’s. Er is een te kort aan personeel, dus ik snap wel waar het vandaan komt.’
Vieren
‘Het digitale tijdperk heeft nog een voordeel. Als een cliënt jarig is dan zie ik dat meteen in mijn app. Vroeger kwam je bij een cliënt binnen en wist je van niets. Nu kan ik de cliënt meteen feliciteren. Bij de vaste cliënten wil ik nog wel een liedje zingen. Dat is dan wel verbeterd. In het team hebben we een verjaardagspot en elke maand leggen we er een bedrag in. Dat doen we vanuit onszelf, je ontvangt een cadeaubon. Er wordt altijd wel aan gedacht. Je wordt niet vergeten! Mijn eigen verjaardag vier ik groots met mijn familie en vriendinnen. Samen met mijn ex-schoonzusje, die in november ook zestig jaar wordt, gaan we gourmetten en bowlen. We gaan het lekker vieren. Dat wil ik niet overslaan. Op mijn veertigste en vijftigste was er altijd iets waardoor ik het niet kon vieren. Dus nu wil ik mijn zestigste vieren.’ ‘Ik heb het de laatste jaren heel zwaar gehad, omdat ik onder andere behoorlijk ziek ben geweest. Dus daarom heb ik voor mijzelf als ik ’s morgens gezond wakker word een goede reden om het te vieren. Als ik zie wat ik over mij heen heb gehad, dan is elke dag een feestje als je niets mankeert. Voor mij is het elke dag een feestje als ik gezond wakker word.’